«ما رأی می دهیم...»
من رأی می دهم، تو رأی می دهی، او رأی می دهد.
من گول می خورم، تو گول می خوری، او گول می زند.
من رأی می دهم، تو رأی می دهی، او انتخاب می شود.
او وعده می دهد، ما خر می شویم، ما رأی می دهیم.
او رئیس می شود، او انتخاب می کند، ما توسری می خوریم.
من بیکار می شوم، تو گرسنه می مانی، او پولدار می شود.
او حرف می زند، ما گوش می دهیم، او عمل نمی کند.
او قد می کشد، او فربه می شود، تو رنج می کشی.
او ملک می خرد، من عوارض می دهم، تو فرشت را می فروشی.
ما انتظار می کشیم، اوضاع بدتر می شود، او بالاتر می رود.
او سفر می کند، او مهم می شود، تو محو می شوی.
او به اینجا می آید، ما به استقبال می رویم، تو زیر دست و پا له می شوی.
ما نامه می نویسیم، آنها نامه ها را می گیرند، او نامه ها را نمی خواند.
تو اعتراض می کنی، آنها تو را می برند، او تو را نمی بیند.
او پول دارد، تو نان نداری، آنها تفنگ دارند.
او سرکوب می کند، تو شکنجه می شوی، من لال می شوم.
تو نابود می شوی، او هنوز رئیس است، من همچنان رأی می دهم...
